Categorie archieven: Droits de l’homme

@Turntoo_Tweets Universal Declaration of Material Rights 10-12-2018: Utopische visie of ‘charlatanerie’? #70JaarVN #MaterialMatters via @De_Zwijger

nafid-najib-mellouki-cadat-lampe-circulaire-koelkast-31-dec-2016

@Najib Nafid

Op 10 december 2018 vieren wij 70 jaar bestaan van de VN-handvest, The Universal Declaration of Human Rights (UDHR) . Dan reizen Thomas Rau en Sabine Overhuber van Turntoo naar het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York om een zelfbedachte Universal Declaration of Material Rights (UDMR) aan te bieden.

Rau en Overhuber hebben voor de VN de volgende boodschap:

“De aarde is de enige rechtmatige eigenaar van alle grondstoffen en materialen – er is namelijk maar één ‘permanent lid’ dat echt over vetorecht beschikt: de natuur” (Material Matters, blz. 148).

Rechten van het materiaal

Rau en Overhuber stellen in hun net verschenen essay ‘Material matters‘ dat deze aanbieding hun doel is voor 2018. De intentie is goed maar over de relevantie van deze Universele Verklaring van de Rechten van het Materiaal/UVRM kan men twisten: waarom deze ‘antropologisering” van het ‘materiaal’ waardoor het als een mens wordt beschouwd? Rechten zijn onlosmakelijk met de mens verbonden. Het recht regelt verhoudingen tussen mensen onderling en met hun omgeving. Niet het ‘materiaal’ maar de Mens zal de duurzame ontwikkeling van de aarde moeten bewerkstelligen. Een UVRM als hoofddoel 2018 klinkt wellicht leuk vanuit PR-oogpunt maar werkt het niet averechts als het om de hoofdzaak zelf gaat: zorgen dat de mens zich om de natuur bekommert?

‘Charlatanerie(1)’

Rau en Overhuber zijn visionairs. Hun economisch en ecologisch ‘cradle-to-cradle’ verhaal is overtuigend. Maar draagt hun ‘Rechten van het Materiaal’-verhaal niet het gevaar in zich dat het als een vorm van ‘charlatanerie’ wordt gezien? Helpt het om op te scheppen met z’n campagne richting 70 jaar VN-Handvest? Verdient wat Turntoo voor elkaar gekregen heeft niet beter dan dat? Des te jammer deze insteek ‘out-of-the-box’ dat het niet ondenkbaar is om vanuit het perspectief van de rechten van de mens ‘materiaal’ en ‘rechten’ aan elkaar te koppelen, bijvoorbeeld via een herziening van het bestaand Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten (IVSCR). Dat verdrag vormt een integraal onderdeel van de VN-Handvest. Pleit dan voor het vastleggen van ‘materiële rechten’ in deze tekst.

Rechten van de mens

Als Amsterdamse stadsmaker draag ik een warme hart aan de ‘circulaire’ initiatieven van Rau en Overhuber toe. Al ruim 4 jaar ben ik vanuit Amsterdam Oost betrokken bij hun ‘C2C’ inzet met mijn ‘circulaire koelkast’. Op 9 juni 2012, ondertekende ik (symbolisch) bij een Provada-event in de RAI de intentieoverenkomst ‘Besparen in huis, met goede apparaten’ met de bestuurders van Eigen Haard (Woningcorporatie, Bosch (witgoed apparatuur) én Thomas Rau van Turntoo. Zie:

Niet langer ‘eigenaar’ maar ‘gebruiker’ zijn, is een zienswijze die mij aanspreek. Ik beschrijf het als ‘Het nieuwe eigendom‘.

Material Matters‘ daar sta ik achter, niet voor het bevechten van ‘Material Rights‘ maar vanuit een ‘Human Rights Perspective‘ op ‘materiële rechten’.

Boekpresentatie

Thomas Rau & Sabine Overhuber van Turntoo zijn zij op zoek naar een alternatief voor onze ‘roofbouwmaatschappij’. Zij presenteren in dit verband hun boek Material Matters op dinsdag 31 januari om 20.00 uur in de Grote zaal van @De_Zwijger. Zie: http://bit.ly/Turntoo_MaterialMatters

Rau, T. S. Overhuber, Material Matters, hoe wij onze relatie met de aarde kunnen veranderen. Bertram + de Leeuw Uitgevers Bv, december 2016,
https://www.bol.com/nl/p/material-matters/9200000065728321

(1) ‘Charlatanerie’ in de zin dat met deze insteek Rau en Oberhuber voorwenden dat duurzame ontwikkeling te realiseren is middels de juridische weg van een Universele Verklaring van Materiële Rechten, dat zij gekwalificeerd zijn door hun kennis en vaardigheden om dit op te pakken en dat zij mensen roepen om zich aan te sluiten bij hun campagne.

@FranceInNL @AFRPB @TleBreton Attentat de Nice : la parole belle et simple de @KhadijaArib

@FranceInNL @AFRPB @TleBreton Attentat de Nice : la parole belle et simple de la présidente de l’Assemblée Nationale du Royaume des Pays-Bas, Madame Khadija Arib, en présence de Monsieur Philippe Lalliot, Ambassadeur de France aux Pays-Bas #RentréeParlementaire

Mais la peur ne doit jamais vaincre. Nous comptons sur notre démocratie parlementaire, fondée sur la liberté, l’égalité et la fraternité. Et sur le débat, ouvert et avec du respect pour l’autre. C’est notre fondement et ce à quoi nous nous tiendrons toujours.

Lire la suite sur le site de l’Ambassade de France aux Pays-Bas…

Lire Ismaïl Kadaré sur la Discorde en Albanie… 

Je viens d’achever de lire à Ksamil, sur la Riviera albanaise, l’essai littéraire d’Ismaïl Kadaré : La Discorde. L’Albanie face à elle-même. Kadaré l’a écrit de 2010 à 2012 ; entre l’été et l’hiver ; entre Paris où il a choisi de vivre et Tirana, capitale de son pays. J’ai lu La Discorde en quelques jours au cours desquels, en voyage de noces, j’ai sillonné l’Albanie de long en large, de la ville à la campagne, de la plage à la plaine et à la montagne, du siège du gouvernement à la Riviera du Sud-Ouest en passant par Korçë, au Sud-Est, la capitale de la Renaissance albanaise. J’ai lu et j’ai observé. J’ai eu parfois l’occasion d’échanger, en français ou en anglais, avec des Albanais. La lecture de Kadaré me fut comme un voyage dans le voyage. Elle m’a fait comprendre que l’Albanie constitue, entre la Grèce et la Serbie et de façon inséparable avec ces deux nations, cette péninsule balkanique tout à a fois sentinelle et lieu d’échange entre le monde Européen et le monde Ottoman. De cette péninsule balkanique où l’Albanie occupe une place centrale, Kadaré nous offre une superbe analyse sous la forme d’un chatoyant tableau littéraire “ (…) de ce qui entre Albanais éclate le plus facilement du monde : la discorde. ”  

Skanderbeg

Aux yeux de Kadaré, l’Albanie sera européenne ou ne sera pas. Empêchement dirimant à ce défi, le fait historique que la question de l’appartenance forme une pomme de discorde du peuple Albanais. Kadaré place, au cœur de son travail, Gjergj Kastrioti Skanderbeg, le héros anti-turc du 15ème siècle. Skanderbeg, noble Albanais de Krujë, pris en otage, converti, éduqué et promu par l’Ottoman, se retourne contre lui, dans sa quarantaine, au sommet de sa gloire. Chef de guerre, il rejette l’Islam, libère entre 1443 et 1477 de grandes parties du territoire albanais, unifiant sous son commandement hardi la résistance aux visées impérialistes turques. Voila l’avançée des Sultans arrêtée pour un temps. C’est la fameuse ” Action de retardement albanaise”, protégeant l’Europe, se prolongeant, cas unique, sur  34 années. Ces trois décennies de résistance inventent et légitime en quelque sorte la nation albanaise, construisent et affirment sa force et son rôle historique, pour l’Europe; contre l’Ottoman.

Discorde

Tout à un temps. Les Albanais ne sont pas, sur le long terme, un adversaire de taille pour l’Empire. Suivent six siècles d’asservissement à ce dernier. C’est la nuit albanaise. L’oppression ottomane sera d’abord politique, sociale et économique, mais aussi linguistique (interdiction de la langue albanaise) religieuse (conversions à l’Islam). La résistance de Skanderbeg, ce sera l’espoir de l’aube albanaise à venir: il se crée un mythe identitaire qui va perdurer, cheminer souterrainement. Une communauté imaginée, devenue enfin réalité, dont le symbole éclatant sera la renaissance au 20 ème siècle de la langue albanaise littéraire. Celle-ci ressuscitera, sortira du tombeau turc, basée sur l’alphabet latin… 
Kadaré s’appuie sur les textes des écrivains et des poètes albanais, notamment la littérature épico-lyrique, pour retracer le cheminement séculaire de cette construction. Un cheminement au cours duquel la discorde se nourrit de l’affrontement entre d’une part les partisans d’une Albanie appartenant à l’Europe et d’autre part les partisans d’une Albanie située au sein de la zone d’hégémonie de l’ancien Empire Ottoman. L’affrontement est résurgent. Il existait sous le joug ottoman, sous les occupations fasciste et nazie, sous la dictature bureaucratique d’Enver Hoxha. Il émerge à nouveau dans l’Albanie aujourd’hui, reconnue candidate depuis le 27 juin 2014 pour faire partie de l’Union Européeenne.  

Unité

Kadaré prend bien soin de souligner que l’identité albanaise transcende la diversité ethnique et religieuse de la nation, la summa divisio des Croix et du Croissant née de l’occupation turque . Un musulman, Ismail Qema Vlora, assisté d’un catholique, fondera l’Etat Albanais, indépendant, le 28 novembre 1912. L’Albanie repose sur un pacte interconfessionel : la reconnaissance et l’acceptation de la religion de l’autre. Ce pacte s’est traduit par la protection des Juifs pendant la seconde guerre mondiale. Aujourd’hui, la ligne de partage entre partisans et adversaires de l’entrée de l’Albanie dans l’Union Européenne ne passe pas par les croyances. La ligne de démarcation, c’est celle qui oppose d’une part les démocrates et d’autre part les partisans de la corruption, de la gabegie mafieuse et des fondamentalismes de tout poil. 

L’essai de Kadaré offre une grille de lecture précieuse de l’Albanie contemporaine. La question que je me pose, en refermant son ouvrage : Quelle place l’Albanie saura-t’elle trouver entre passé et futur, face aux Europes de l’Ouest et de l’Est, face à la Turquie, face aux voisins balkaniques, face à ses démons internes, face à elle-même ? 

Ismaïl rentrera-t’il un jour au pays ? 

Ismaïl Kadaré, La Discorde. L’Albanie face à elle-même. Essai littéraire, Fayard, 2013. Traduit de l’Albanais par Artan Kotro. 

@FNVBondgenoten: Solidair met de stakers op Schiphol bij Aviapartner Cargo #FNV via het Steuncomité Sociale Strijd

Van: Programmaraad Vakbondsthemacafé
Onderwerp: Solidair met de stakers op Schiphol bij Aviapartner Cargo

Beste mensen,

Onderstaande solidariteitsverklaring is vandaag gestuurd aan de stakers bij Aviapartner Cargo die sinds dinsdag 25 maart in staking zijn. De werkgever heeft het conflict inmiddels verhard door uitzendkrachten als stakingsbreker in te zetten dat volgens de wet niet mag. Binnenkort gaan ze naar het hoofdkantoor van Aviapartner in Brussel waar collega’s uit andere landen hen steunen.
Hierbij een oproep om vanuit je eigen instelling of bedrijf namens je collega’s een solidariteitsverklaring aan hen te sturen.
De onderstaande verklaring mag je als voorbeeld gebruiken.
De verklaring kun je sturen aan j.devries [at]
bg.fnv.nl

Amsterdam, 26 maart 2014.

Beste stakers bij Aviapartner Cargo,

Wij zijn solidair met jullie strijd voor een goede cao.
Voor teruggave van jullie ATV-dagen, een loonsverhoging van drie procent, meer zeggenschap over jullie roosters en het verbeteren van de positie van uitzendkrachten die jullie collega’s zijn.
Jullie werkgever wil dat jullie Inleveren in een tijd waarin heel veel duurder wordt. Dat jullie dat niet accepteren is terecht. Ook is de werkdruk al heel hoog als je na een nachtdienst maar een dag vrij bent voordat je de dagdienst in gaat. En ook nog eens je ATV dagen kwijt raakt.
Als jullie deze strijd winnen is dat voor iedereen op andere plekken een stimulans om ook het gevecht aan te gaan en door te gaan met het verzet tegen bezuinigingen en afbraak.
Veel succes.

Rob Marijnissen,
Kaderlid FNV Bondgenoten

Namens het Steuncomité Sociale Strijd,
een samenwerkingsverband van FNV bonden in Amsterdam en diverse maatschappelijke organisaties.

Oost Online: Tentoonstelling slavenschip Leusden ook in Suriname te zien

CULTUUR – De tentoonstelling De Zwarte Bladzijde vertelt het verhaal van één van de grootste, maar onbekendste, scheepsrampen uit de Nederlandse geschiedenis, de laatste reis van slavenschip Leusden. Tussen 3 november en 31 januari is deze tentoonstelling in aangepaste en verkorte vorm, ook in Paramaribo te bezoeken zijn. In Paramaribo is de titel Smart van een Slavenschip – Scheepsramp op de Marowijne.

via Tentoonstelling slavenschip Leusden ook in Suriname te zien.

via Oost Online: Tentoonstelling slavenschip Leusden ook in Suriname te zien.

Truc de mec, un roman prenant de Pascal Doriguzzi

Pascal jouit du privilège rare d’une maladie sournoise et invalidante… Que faire alors, sinon la même chose que tout un chacun: entreprendre l’équipée d’une campagne électorale dans la ville imaginaire de Mascara. Mais le voilà accusé dans une intrigue policière. Rencontres de personnages, des amitiés, des haines. Aventure charnelle et sanglante, d’amitiés et d’amours, de suspense, et une vérité sur le handicap et son environnement plus concrète que les discours convenus et les apparences menteuses.

via Truc de mec – Roman, Pascal Doriguzzi.

#NatuurlijkSamen

Natuurlijk Samen is de nieuwe opgericht Gay Straight Alliantie die zich richt op wonen en veiligheid in de wijk. Deze GSA is ontstaan vanuit het idee dat iederee, of die persoon nu homo, hetero of iets anders is, het recht heeft op veiligheid in haar of zijn wijk. Door de inzet van verschillende projectactiviteiten in de buurt en een eigen website wil de GSA Natuurlijk Samen actief werken aan preventie en bescherming.
Foto: lancering alliantie op vrijdag 15 juni bij de start van het Midzomergrachtfestival 2012 (ik ben vanuit MOVISIE lid van de kenrgroep).

Javacup: WE CAN!

Op 6 juni 2010 organiseert de ondernemersvereniging Javastraat voor de 9e keer de jaarlijkse ‘Javacup’: hét voetbaltoernooi voor de jeugd van de Indische buurt, in de Javastraat te Amsterdam. Op twee velden op de Javastraat, tussen de Celebesstraat en de Sumatrastraat, strijden de kinderen in teams van vijf spelers die elk worden gesponsord door een winkelier, stadsdeel Oost of Samen Indische Buurt.

Lees meer bij We Can…

We Can: geïnterviewd door Agnes Jongerius

Jongerius interviewt Change Maker Mellouki Cadat

We Can: voorzitter FNV Jongerius interviewt Change Maker Cadat

Women Inc. Festival: Agnes Jongerius (vrz vakcentrale FNV) interviewt mij over de We Can campagne. Ik ben Change Maker in Amsterdam Oost. Met jongerenorganisatie Asri organiseer ik acties in de buurt onder het motto ‘Stop geweld tegen vrouwen’.

Kennis Kunst en Cultuur


Kennisdag: Kunst en cultuur als middel voor duurzame interetnische contacten. Interviews met 17 deelnemers.
Waar: Kunstfactor in Utrecht
Wanneer: dinsdag 22 september 2009
Wie: 17 kunstenaars, projectleiders en uitvoerders van Ruimte voor Contact projecten aan het woord
Meer informatie over Ruimte voor contact: http://www.ruimtevoorcontact.nl

%d bloggers liken dit: